bayram sabahlarının işkencesidir.
hiç de nostalji yapıp 'ay negzel bayram sabahı, dışarda eylül yaprakları uçuşuyor, lodos esiyor, mahallemizin erkekleri namaza gidiyor, yihaaaa' diyemem.
çünkü öyle değil o işte.
ya arkadaşım, arkadaşımdan kastettiğim kişi babazığım, istemiyorum diyorum ya, neden anlamıyosun ?
zorla ibadet yapılamaz. böyle bi mantık hiç bi dinde yok.
ben bayram sabahımı 11e kadar uyuyarak geçirmek istiyorum ya. 11de kalkıp 12de kahvaltı etmek istiyorum.
hayır biz dindar bi aile değiliz ki. gayet senenin 363 günü akrabalarını arayıp sormayan, kendi halinde kopuş yaşayan, iç savaş halinde çılgının önde gideniyiz.
ama nedir bu bayram namazı merakı? öf bu konuda çok dertliyim. istesem daha 6 sayfa yazarım. en iyisi susayım ve yarın sabah için kendime bahaneler düşünmeye başlayayım.
